Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2009

δεν αντέχω της βολής τη σιγή...



Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη,
τ' αγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή,
δεν αντέχω της βολής τη σιγή.
Και δω απ' τον τόπο που έζησα τη φυγή,
ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή,
τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει.

Γυρνάω στον κόσμο, πουθενά δε βλέπω ξένο όπου μένω.
Γυρνάω πίσω και από όποιον συναντήσω, μαθαίνω.
Δίνω, παίρνω, ανασαίνω από τα χρώματα, πληθαίνω,
από τ' αρώματα μαγεύομαι και ταξιδεύω.
Γυρεύω για όλους μας το ίδιο όμορφο στέγαστρο,
φτιάχνω φωτιά για όποιον θέλει κόσμο αταίριαστο.

Για τα μάτια ενός παιδιού που ψάχνει γη, γκρεμίζω ουρανούς,
λυτρώνω μάνες και γιους.
Κάνω τη γλώσσα μου την πορφυρένια, ατόφιο μολύβι·
και τη ψυχή μου ένα απέραντο από στίχους καλύβι.
Ρίχνω το κάστρο σας, φτύνω του άστρου σας την κόχη.
Γίνομαι αύρα αλμυρή και στερνοβρόχι.

Πάρε τα όχι και ξεκούρνιασε από αυτή τη γωνία
που στο κουφάρι σου πετάξαν τα κλεμμένα μ'αφθονία,
άρνησή μου στομωμένη (πυρωμένη), λύσου καημένη,
γίνε κλωστή στην ανέμη τυλιγμένη
να σου δώσω μια, να γυρίζεις για πάντα και πάντα
να σου φυσάω πρίμα, κράτα μου αγάντα
μέχρι να βρούνε απάγκιο όσοι ζουν σε φυγή.
Καινούρια αρχή και σε καλό να τους βγει.

Σε καλό θα μου βγει κι ας τρίξουν οι σκαρμοί μου.
Έχω μαζί μου, σ' αυτό το σάλεμα που κάνεις ψυχή μου,
την αυταπάρνησή μου, το μαγικό ραβδί μου,
κάνω τ' αδύνατα να ξεπερνάνε τη φωνή μου.
Τιμή μου, λίγα μου βήματα σκίζουν τη λάσπη.
Πάρε τα χνάρια μου αντί για χάρτη
και στα μπαγκάζια σου μη στριμώξεις ντροπή,
ούτε σιωπή.

Υστερόγραφο: δε πιστεύω στη τύχη.
Όταν τα ψέμματα πεθαίνουν, γεννιούνται ωραίοι στίχοι
και γλυκαίνουν το μίσος στους ιχνανθρώπους
ή τους πετάνε για πάντα μες στους πανέρημους τόπους.
Λογια κρυμμένα μου, θρυμματισμένα μου
κάνατε απόσβεση σε όσα είχα μέσα μου.
Σύξυλη η μπέσα μου μπροστά στη βρώμικη ιστορία,
μύθος απέθαντος και ωμή αλληγορία.
Περιγελάστε με, δειλοί, ξεχάστε με,
πλέξτε με φυτίλι και ανάψτε με·
μέσα στην πλάνη σας ένα όνειρο ατόφιο θα εκραγεί
ζωής κραυγή και σε καλό να μου βγει.

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

Αντε... και καλή τύχη μάγκες!...

Πριν από ένα χρόνο,ένα και κάτι έγιναν απαλλοτριωσείς σε σούπερ μάρκετ στα είδη πρώτης ανάγκης.Οι ''κουκουλοφοροι'' μοίρασαν τα τράφιμα στις λαϊκες αγορές μαζι με προκηρύξεις με τις θέσεις τους περι ακρίβειας και οικονομικής κρίσης.

Υ.Γ. Πρώτη φόρα άκουσα τον μέσο κόσμο,τους ''άστους'' να επικροτούν ενέργεια ''κουκουλοφόρων''



Αμέσως μου ήρθε στο μυαλό το τραγούδι του Παύλου Σιδηρόπουλου Αντε... και καλή τύχη μάγκες!...



...μας λέει λοιπόν ο πρίγκιπας


Ληστέψανε την τράπεζα
και τι με νοιάζει εμένα
δεν είμαι με κανέναν.
Σου λέω καλά της κάνανε
γιατί μας προκαλούσε...
γεμάτη εκατομμύρια, ενώ κι ο Θεός πεινούσε!

Περαστικοί, αδιάφορα,
εκάτσαν κι εκοιτούσαν.
Του διευθυντή της οι κοιλιές,
κι αυτούς τους ενοχλούσαν.

Κάποιος πανικοβλήθηκε
μπας κι ήτανε ο γυιός του
κι ο ιδρωμένος λογιστής,
μπας κι ήταν ανεψιός του
κι όσο για τον ταμία
που πήγε ν' αμυνθεί,
όταν αναρωτήθηκε για ποιόν και το γιατί,
"στα τέτοια μου" ψυθίρησε
και γέμισε τις τσάντες.

"Αντε και καλή τύχη μάγκες!"
Στο μπάτσο βλέπεις πέρασε μονάχα η κοροϊδία,
να έχει την ψευδαίσθηση πως είναι εξουσία,
και τώρα η χήρα του με δυο ορφανά,
με τρεις κι εξήντα σύνταξη, τη μοίρα βλαστημά
και μια γνωστή αιτία...

Ψωρο-κορώνα-γράμματα
στο τζόγο της ζωής
"Επάγγελμα;" "Ποιό επάγγελμα;"
"Τί επάγγελμα;" "Ληστής"

Τα τέρατα δικάστηκαν με μάρτυρα την πείνα,
αποκλεισμένα μια ζωή σε ακούσια καραντίνα.
Η απελπισιά περίστροφο και σφαίρες της, οι ανάγκες
Αντε... και καλή τύχη μάγκες.

Κυριακή, 13 Δεκεμβρίου 2009

''Αστέρα, µε χόρτο, µοιάζεις µε την Πόρτο...''



• Θα ασχοληθώ με έναν αθλητικό σύλλογο, άγνωστο ίσως στους πιο πολλούς, ο οποίος δεν έχει σαν σκοπό την διάκριση αλλά να διατηρήσει την αυθεντικότητά του, την ιδιαιτερότητά του και τον ερασιτεχνισμό του.

• Πολύ τους χαρακτηρίζουν αλήτες...αλλά μάλλον πρόκειται για κάποιους ρομαντικούς οι οποίοι μέσω του αθλητισμού περνάνε τις «ακραίες» σκέψεις τους για την κοινωνία και την πολιτική.



• Εδώ, ο αθλητισμός είναι γιορτή μέχρι παρεξηγήσεως... Ένα χαρακτηριστικό περιστατικό, με το οποίο θα μπείτε για τα καλά στο πνεύμα της ομάδας, είναι ότι οι φίλαθλοι οργάνωσαν φιέστα... καθόδου για να γιορτάζουν τον υποβιβασμό της αγαπημένης τους ομάδας!!!

• Έδρα της ομάδας η Αλεπότρυπα. Όπως καταλαβαίνετε στον Αστέρα Εξαρχείων εισιτήρια διαρκείας και... σουίτες δεν υπάρχουν, δεν υπάρχουν ούτε καν εισιτήρια, ούτε είναι αυτοσκοπός η νίκη. Οι παίκτες δεν παίζουν για τη μεταγραφή, δεν πληρώνονται καν...Τα Εξάρχεια από μόνα τους εκφράζουν την αμφισβήτηση προς όλους και όλα. Αυτό γίνεται με πολλούς τρόπους και ένας από αυτούς είναι και ο αθλητισμός.

• Η ποδοσφαιρική ομάδα τού Αστέρα Εξαρχείων μετράει 80 χρόνια ζωής. Ιδρύθηκε το 1928 ως Πανεξαρχειακός, ο οποίος συγχωνεύτηκε µε την Υπεροχή για να δημιουργηθεί ο ΑΣΕΝ. Το 1967 έγινε ακόμη µία συγχώνευση µε τον Λευκό Αστέρα για να γεννηθεί ο Αστέρας Εξαρχείων που πλέον αγωνίζεται στην Γ' Αθήνας.

• Η πιο χαρακτηριστική μορφή τους συλλόγου είναι ο Μιχάλης Λώλος. Ξεκίνησε σαν ποδοσφαιριστής της ομάδας από τα τέλη της δεκαετίας του 50', και σήμερα είναι ο προπονητής της ομάδας. Πέραν της ιδιότητας του προπονητή, ο Μιχάλης Λώλος είναι το σύμβολο της ομάδας αφού αποτελεί δυναμικό μέλος της ομάδας για πάρα πολλά χρόνια, προσφέροντας τις υπηρεσίες του αφιλόκερδως.



• Όσο και αν ακούγεται παράξενο, και όσο και αν δεν το πιστεύεται, οι οπαδοί της ομάδας δεν δημιουργούν επεισόδια με τους αντίπαλους οπαδούς. Σε αντίθεση με πολλές ομάδες της Superleague, οι οπαδοί της ομάδας περιορίζονται μόνο στην ομάδα τους... μπορεί βέβαια στα περισσότερα συνθήματα των οπαδών να κυριαρχεί το «μπ..., γουρ..., δολ...» (ακούγεται συνεχώς μετά από κάθε γκολ της ομάδας), μπορεί να πίνουν μπύρες και ανάβουν καπνογόνα, αλλά μέχρι εκεί. Ποτέ δεν στρέφονται στους αντίπαλους οπαδούς. Ίσως αποτελούν μια μορφή υγιούς οπαδισμού....

Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2009

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ



Επίθεση με καυστικό οξύ στο πρόσωπο, το κεφάλι και τον ώμο της Κωνσταντίνας Κούνεβα πραγματοποίησαν άγνωστοι στις 12 τα μεσάνυχτα της 22-12, που την περίμεναν έξω από το σπίτι της την ώρα επιστροφής από την εργασία της, με αποτέλεσμα η γυναίκα να βρίσκεται έκτοτε στην εντατική και να κινδυνεύει ακόμα να χάσει τη ζωή της, ή να μείνει με βαρύτατη αναπηρία.


Η Κούνεβα είναι γραμματέας του Παναττικού Σωματείου Καθαριστριών και Οικιακών Εργαζομένων, το οποίο είναι ίσως το πιο ζωντανό σωματείο των επισφαλώς εργαζομένων στην Ελλάδα, που αγωνίζεται σκληρά και ηρωικά για την υπεράσπιση των εργαζομένων που βρίσκονται στην πιο σκληρή εκμετάλλευση και τη μεγαλύτερη εργοδοτική τρομοκρατία, και οργανώνει Ελληνίδες και μετανάστριες - κατά κύριο λόγο γυναίκες.

Οι συναδέλφισσές της Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος του Σωματείου καταγγέλλουν ότι η επίθεση προέρχεται από κύκλους της εργοδοσίας, η οποία τρομοκρατούσε όλες τις εργαζόμενες, και σκληρότερα την Κούνεβα επειδή είναι βουλγαρικής καταγωγής και συνεπώς πιο ευάλωτη.

Η εργολαβική εταιρία στην οποία δούλευε η Κούνεβα είχε δύο μεγάλους κρατικούς πελάτες (ίσως και άλλους) τον ΗΣΑΠ και την Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΒΟ). Οι καταγγελίες του σωματείου προς τις εταιρίες για τη βαριά εκμετάλλευση των εργαζομένων από τον εργολάβο και για την καταπάτηση εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων έχουν πέσει μέχρι στιγμής στο κενό, δηλαδή οι κρατικές εταιρίες-πελάτες δεν αντιδρούσαν στα παράπονα για τον εργολάβο και δεν παρενέβαιναν για την τήρηση της εργατικής νομοθεσίας.

Η τρομοκρατία της επιχείρησης ήταν συνεχής, όποια γυναίκα τολμούσε να ζητήσει βασικά δικαιώματα απολυόταν, και το σωματείο βρισκόταν σε διαρκείς παραστάσεις στην επιθεώρηση εργασίας, το υπουργείο Εργασίας αλλά και τη ΓΣΕΕ και το Εργατικό Κέντρο, αλλά κανείς δεν προσπάθησε να ελέγξει πραγματικά τον εργολάβο Οικονομάκη που αντιμετωπίζει τις εργαζόμενες σαν σκλάβες.

Η Κούνεβα όπως και οι άλλες συνδικαλίστριες αυτού του σωματείου, που είναι ανοιχτό στην κοινωνία, είχαν συνεργαστεί με γυναικείες οργανώσεις για την ανάδειξη των προβλημάτων του ασφαλιστικού, με έμφαση στον χαρακτηριστμό του επαγγέλματός τους ως βαρέως και ανθυγιεινού και τις σκληρές αντεργατικές συνθήκες.



ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

''ο κόσμος είναι η δαπάνη μου...το κόστος της επιθυμείας μου...''




Sleep Now in the Fire


The world is my expense
The cost of my desire
Jesus blessed me with its future
And I protect it with fire
So raise your fists
And march around
Just don't take what you need
I'll jail and bury those committed
And smother the rest in greed
Crawl with me into tomorrow
Or I'll drag you to your grave
I'm deep inside your children
They'll betray you in my name

Hey, hey
Sleep now in the fire

Hey, hey
Sleep now in the fire

The lie is my expense
The scope of my desire
The party blessed me with its future
And I protect it with fire
I am the Nina The Pinta The Santa Maria
The noose and the rapist
The fields overseer
The agent of orange
The priests of Hiroshima
The cost of my desire
Sleep now in the fire

Hey, hey
Sleep now in the fire

Hey, hey
Sleep now in the fire

For it's the end of history
It's caged and frozen still
There is no other pill to take
So swallow the one
That made you ill
The Nina The Pinta The Santa Maria
The noose and the rapist
The fields overseer
The agent of orange
The priests of Hiroshima
The cost of my desire
To Sleep now in the fire

Δευτέρα, 7 Δεκεμβρίου 2009

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ Σιωπηλή πορεία φοιτητών στη Καλαμάτα



Ειρηνική - σιωπηλή πορεία μέχρι την Αστυνομική Διεύ-
θυνση Μεσσηνίας πραγματοποίησαν χθες το απόγευμα φοι-
τητές του Πανεπιστημίου και του ΤΕΙ Καλαμάτας, στη μνήμη
του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Με κεριά στα χέρια χωρίς συν-
θήματα και φωνές η πορεία ξεκίνησε από το Πανεπιστήμιο,
συναντήθηκε με τους συγκεντρωμένους φοιτητές του ΤΕΙ
στην πλατεία και κατέληξε μέσω της Αρτέμιδος στο κτήριο
της Αστυνομίας. Ενώπιον της ισχυρής δύναμης αστυνομικών
και αρκετών αξιωματικών που είχαν παραταχθεί μπροστά
από το κτήριο οι φοιτητές πραγματοποίησαν κατάθεση στε-
φάνων στη μνήμη του Αλέξη. Τήρησαν ενός λεπτού σιγή και
φώναξαν “Για τον Αλέξη“. Ακολούθησε η σύντομη φράση
“Ντροπή - ντροπή σκοτώσατε παιδί“ και οι φοιτητές αποχώ-
ρησαν, όπως και η παραταγμένη διμοιρία με το πλήθος
αξιωματικών, μεταξύ των οποίων και ο αστυνομικός διευθυ-
ντής.



Σε μια πόλη,στην οποία συνύθως δε γίνεται τίποτα,επιτέλους κάτι έγινε.Αύτο είναι πραγματικά ελπιδοφόρο.Ελπίζω παρολ΄αυτά η 6η Δεκεμβριου να μη μείνει στη μνήμη μας ως μνημόσυνο αλλά ως εφαλτήριο για νέους αγώνες.

Παρασκευή, 4 Δεκεμβρίου 2009

ΑΠΟ ΤΟ ΝΟΕΜΒΡΗ ΤΟΥ ΄73 ΣΤΟ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 2008 ''Mεταπολίτευση τέλος''



Νοέμβρης 1973

Η ελληνική νεολαία,οι φοιτητές,οι τότε ‘’αλήτες’’ εξεγείρονται.Κάτω η χούντα.Ψωμι-Παιδεία-Ελευθερία.Νομική,Πολυτεχνείο.Η χούντα,αυτή των συνταγματαρχών πέφτει.Και έπειτα τι?Η Μεταπολίτευση,το όνειρο εκείνης της γενιάς.Δημοκρατία,ελευθερία,κοινωνική δικαιωσύνη.

Η πρώτη κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης αθωώνει τους αρχιβασανιστές της ΕΑΤ-ΕΣΑ.Με τη σειρά της η κάθε κυβέρνηση αθωώνει τα σκάνδαλα της προηγούμενης,αφού ξέρει πως θα είναι η νέα κυβέρνηση με τα νέα σκάνδαλα.Τα τελευτέα 35 χρόνια 3 οικογένειες κυβέρνησαν την Ελλάδα.Ανεργία,φτώχεια(1 στους 4),κοινωνική ανισότητα...και σαφώς ευρωπαϊκη προοπτική.Είμαστε ελεύθεροι όμως!Βλέπουμε περισσότερη μπάλα απ΄οτι βλέπαμε στη χούντα,έχουμε την Εurovision,και μη καθοδηγούμενη ενημέρωση στις ειδήσεις των 8.Επίσης ψηφίζουμε.Κάθε 4 χρόνια ή και λιγότερο.Επιλέγουμε την επόμενη κυβέρνηση.Και ύστερα αραχτοί στους βολικούς καναπέδες μας παρακολουθούμε τα εκατομύρια ευρώ κλεμμένου δημοσιού χρήματος να κάνουν βόλτα μπρόστα στα μάτια μας,μέσα από ζωντανότατα ρεπορτάζ.Οι πολιτικοί μας είναι περίπου σαν και αυτούς που τους ψηφίζουν.Τo πολιτικό μας σύστημα από τι λένε οι ειδίκοι σε κρίση,όπως και η οικονομία άλλωστε.

Δεν θα αναφερθώ καν στους εξεγερμένους του ΄73,κατεστημένο του 2009.Τους αφιερώνω απλά τους στίχους του Τσακνή ΄΄...και αυτοί που μας προδώσανε ανέραστοι να μείνουν...κουφάλες δε ξοφλήσαμε...τα όνειρα των εραστών δε σβήνουν...’’Η εξουσία καπηλεύθηκε το Νοεμβρη του ΄73 με τον πιο χυδαίο τρόπο.Οι αφανείς ήρωες,αυτοί που ούτε γατζώθηκαν σε κομμάτα,ουτε έγιναν υπούργοι και βουλευτες,αυτοί είναι το ζωντάνο μυνήμα της εξέγερσης και ας μη μάθουμε τα ονόματα τους ποτέ.
Άκουσα προσφάτα από ενα δημοσιογράφο ότι η μόνη ελευθερία της Μεταπολίτευσης είναι το δικαίωμα μας να διαλέγουμε ανάμεσα σε 10 διαφορετικά σαλάμια...ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΤΕΛΟΣ...



Δεκεμβρης 2008

Ο 15χρονος μαθητής Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος πέφτει νέκρος εν ψυχρω δολοφονημένος από σφαίρα ειδικού φρούρου στα Εξάρχεια.

Ακολουθούν μαζικές πορείες,συγκρούσεις με τις δυνάμεις καταστολής,επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα.Όλοι είναι στο δρόμο.Μαθητές,φοιτητές,αναρχικοί,απλοί πολίτες,συνταξιούχοι...ολοί.Το σκηνικό,σπασμένες τράπεζες,καταστήματα,χαμός.Τά πάνω κάτω.Η οργή γίνετε εξέγερση.Η εξέγερση δίνει βήμα στους αποκλησμένους.Σε όσων η ζωή κατάντησε να έχει λιγότερη αξία από μία βιτρίνα.Η εξέγερση είναι μαζική.Δεν ελέγχετε.Γι αυτο και καταδικάζετε από την εξουσία,από την επίσημη Αριστερά,από το κοινοβούλιο,από το σύστημα.Καταδικάζετε από το σύστημα γιατί το πλήγει.Oι ταμπέλες μένουν ίδιες ΄΄κολόπαιδα΄΄,΄΄αλήτες΄΄.Η ρήξη με το παρελθόν εγινε.





Όσο για τους πλιατσικολόγους,τους προβοκάτορες και τους παρακρατικούς δεν είναι ικανοί να δυσφημησουν την εξέγερση.Παίζουν το παιχνίδι άλλων.Δε θα απολογηθούμε γι αυτους.



...Eίδα ωραία πράγματα αυτήν την εβδομάδα και είμαι αισιόδοξος... Εκτός από όλα τα επεισόδιακαι τις μάχες, που δόθηκαν στους δρόμους και στα άσυλα, συνέβησαν και άλλα μικρά πράγματα που μου φάνηκαν θετικά… Ένας άγνωστος τύπος στο Πολυτεχνείο για παράδειγμα μουχάρισε μια μάσκα για τα δακρυγόνα, για όλο το πρόσωπο, που κάνει 70-100 ευρώ. Εγώ απλάτον ρώτησα αν η μάσκα κάνει δουλειά και αυτός μου είπε χαμογελώντας «Πάρτην, δοκίμασέ την και κράτα την. Έτσι κι αλλιώς εγώ θα φύγω σε λίγο. Απλώς τίμησε την». Κάποια στιγμή αργότερα το βράδυ πήραταξί για το σπίτι. Μετά από «συντροφική» κουβέντα που είχα με τον ταξιτζή (ο συγκεκριμένος ήταν ταξιτζής και όχι ταρίφας) και φτάνοντας κάτω απ’ το σπίτι μου, πήγα να τον πληρώσω. Με κοίταξε νευριασμένος, έσπρωξε το χέρι μου προς τα πίσω, χωρίς να πάρει τα λεφτά, και είπε «Έλα τώρα ρε φίλε!»....





Ακούστε. Εγώ είμαι ο γκρεμιστής, γιατί ειμ’ εγώ κι ο χτίστης,

ο διαλεχτός της άρνησης κι ο ακριβογιός της πίστης.

Και θέλει και το γκρέμισμα νου και καρδιά και χέρι.

Στου μίσους τα μεσάνυχτα τρέμει ενός πόθου αστέρι.

(Κ. Παλαμάς, «Ο Γκρεμιστής»)



Τρίτη, 1 Δεκεμβρίου 2009

ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ


2.12.09
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ.

Πάνω από την κεντρική είσοδο του τμήματος Ιστορίας Αρχαιολογίας στέκεται εδώ και λίγες μέρες πανό που αναγράφει΄΄ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ 6/12/08 ΜΠΑΤΣΟΙ-ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ-ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ ΔΕ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ’’

Το πανό μας άλλους τους ξένισε,άλλους τους σόκαρε.Υπήρξαν και κάποιοι που αναρωτήθηκαν ποιος είναι ο Γρηγορόπουλος...Άλλοι μας είπαν πως το παρατραβήξαμε.Το πανεπιστήμιο μας δεν είναι συνηθισμένο σε τέτοια.

Κάποιοι κοντοστάθηκαν λίγο παραπάνω.Το τι σκέφτηκαν το γνωρίζουν οι ίδιοι.

Δε μπήκαμε στη διαδικασία να απολογηθούμε σε κανένα.Φόβος υπάρχει.Βλέπετε η Καλαμάτα έχει αρκετούς φασίστες και κάτι τέτοια δε τους αρέσουν καθόλου.Όμως δε κάνουμε βήμα πίσω.Το πανό δε κατεβαίνει.

Δε γράψαμε λογάκια,έτσι απλά.Πιστεύουμε την κάθε λέξη με όλη τη δύναμη της καρδιάς μας.Έτσι το αισθάνομαι.

Για τον Γρηγορόπουλο δε θα πω κάτι περισσότερο.Έχουν πει τόσα πολλά.Έχουν γραψεί τόσα πολλά.Δεν νομίζω πως μπορώ να βρω λέξεις.



Φυσάει κόντρα σε ολάκερη γη,
τ' αγρια πετούμενα δε βρίσκουν πηγή,
δεν αντέχω της βολής τη σιγή.
Και δω απ' τον τόπο που έζησα τη φυγή,
ρίχνω αλάτι στη βαθιά τους πληγή,
τάζομαι πρόσφυγας και σε καλό να μου βγει.

...σε όσους δε σκύβουν το κεφάλι

Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2009

Οδυσσέας Ελύτης~Το Παράπονο


Το παράπονο

Εδώ στου δρόμου τα μισά
έφτασε η ώρα να στο πω
άλλα είναι εκείνα που αγαπώ
γι' αλλού, γι' αλλού ξεκίνησα

Στ' αληθινά στα ψεύτικα
το λέω και τ' ομολογώ
σα να 'μουν άλλος κι όχι εγώ
μες στη ζωή πορεύτηκα

Όσο κι αν κανείς προσέχει
όσο κι αν το κυνηγά
πάντα, πάντα θα 'ναι αργά
δεύτερη ζωή δεν έχει.

στίχοι: Οδυσσέας Ελύτης
μουσική: Δημήτρης Παπαδημητρίου,
ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

'Οσοι δεν είναι αρκετά κολασμένοι πρέπει επιτέλους να σωπάσουν



Στη τρίτη ανάρτηση του ιστολογιου ΒΑΣΤΙΛΗ το ποίημα του Ντίνου Χριστιανόπουλου ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ.

ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΠΩ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (1956)

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία,

δε θα πει ανοίγω ένα παράθυρο για τη συναλλαγή.

Τέλειωσαν πια τα πρελούδια, ήρθε η ώρα του κατακλυσμού.

'Οσοι δεν είναι αρκετά κολασμένοι πρέπει επιτέλους να σωπάσουν,

να δουν με τι καινούριους τρόπους μπορούν να απαυδήσουν τη ζωή.

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία.

Να μη με κατηγορήσουν για ευκολία, πως δεν έσκαψα βαθιά,

πως δε βύθισα το μαχαίρι στα πιο γυμνά μου κόκαλα.

όμως είμαι άνθρωπος κι εγώ, επιτέλους κουράστηκα, πως το λένε,

κούραση πιο τρομαχτική από την ποίηση υπάρχει;

Εγκαταλείπω την ποίηση δε θα πει προδοσία.

Βρίσκει κανείς τόσους τρόπους να επιμεληθεί την καταστροφή του.

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2009

Η ΜΝΗΜΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ


Πριν τρία χρόνια και κάτι,μαθητής Β'λυκείου τότε,στην πρώτη μου πορεία φώναξα δυνατά συνθήματα για τον Νίκο Τεμπονέρα.Ετσι βιωματικά γνώρισα τον εκπαιδευτικό και αγωνιστή που τόσο άδικα δολοφονήθηκε από το παρακράτος το 1990 για να μπει στην ιδια ηρωική λίστα των νεκρών αγωνιστών,του Λαμπράκη,του Πέτρουλα και άλλων...
Η μνημη εναντια στη ληθη.
Ο Νίκος Τεμπονέρας ήταν μαθηματικός και εκπαιδευτικός αριστερών πεποιθήσεων και στέλεχος του Εργατικού Αντιμπεριαλιστικού Μετώπου (ΕΑΜ). Το όνομά του έγινε γνωστό στο πανελλήνιο, όταν δολοφονήθηκε κατά τη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων της περιόδου 1990-91.

Hταν ο πρώτος νεκρός στη διάρκεια των μαθητικών κινητοποιήσεων ενάντια στο νομοσχέδιο του τότε Υπουργού Παιδείας Βασίλειου Κοντογιαννόπουλου (θα ακολουθούσαν άλλοι τέσσερις στην Αθήνα από πυρκαγιά που εκδηλώθηκε στο κατάστημα Κ.Μαρούσης στη διάρκεια διαδήλωσης). Δολοφονήθηκε στην Πάτρα στις 8 Ιανουαρίου 1991 σε ηλικία 38 ετών από τον τότε πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας και δημοτικό σύμβουλο Ιωάννη Καλαμπόκα. Ο Καλαμπόκας χτύπησε θανάσιμα τον Τεμπονέρα με λοστό στο κεφάλι στη διάρκεια βίαιων επεισοδίων που σημειώθηκαν στο υπό κατάληψη 3ο Γυμνάσιο-Λύκειο Πάτρας.

Η δολοφονία του Τεμπονέρα, η οποία συνέβη σε μία περίοδο οξείας πολιτικής αντιπαράθεσης, ξεσήκωσε κύμα διαδηλώσεων και διαμαρτυριών σε όλη την Ελλάδα. Την επαύριο της δολοφονίας του, ο υπουργός Παιδείας Κοντογιαννόπουλος παραιτήθηκε και η πρόταση νόμου για τις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία αποσύρθηκε. Ο Καλαμπόκας δικάστηκε στο Βόλο και καταδικάστηκε πρωτόδικα για φόνο εκ προμελέτης σε ισόβια δεσμά, ενώ αργότερα η ποινή του μειώθηκε. Αποφυλακίστηκε 3 χρόνια μετά την φυλάκισή του. Το 3ο Γυμνάσιο Πάτρας, τόπος δολοφονίας του Τεμπονέρα, σήμερα φέρει το όνομά του.

free ΒΑΣΤΙΛΗ blogspot


Η ΒΑΣΤΙΛΗ ΗΤΑΝ ΦΡΟΥΡΙΟ.ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΤΟ 1370.ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ ΣΤ’ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΚΡΑΤΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ.ΣΤΕΓΑΖΕ ΚΑΤΑ ΚΑΝΟΝΑ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΣΥΝΩΜΟΤΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ.ΤΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΖΑΝ ΕΚΕΙ ΜΕ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΓΕΣ.
ΣΥΜΒΟΛΟ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΗΣ ΚΑΤΕΛΗΦΘΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΜΕΝΟ ΛΑΟ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ ΣΤΙΣ 14 ΙΟΥΛΙΟΥ 1789.Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΗΣ ΛΟΝΕ ΕΙΧΕ ΔΙΑΤΑΞΕΙ ΝΑ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΛΗΘΟΥΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΠΟΛΙΟΡΚΟΥΣΕ.ΠΕΡΙΠΟΥ 100 ΑΤΟΜΑ ΣΚΟΤΩΘΗΚΑΝ.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΗΣ ΒΑΣΤΙΛΗΣ ΤΑ ΠΛΗΘΟΣ ΕΚΟΨΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥ ΛΟΝΕ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΩΝ ΑΝΔΡΩΝ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΠΕΡΙΕΦΕΡΑΝ ΠΑΝΩ ΣΕ ΚΟΝΤΑΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ.
ΟΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΩΘΗΚΑΝ.